fbpx

Meistaraverk skáldskpargyðjunnar

Þórarinn Hjaltason, talsmaður SFA og umferðarverkfræðingur, ritaði nýleg áhugaverða grein í Morgunblaðið (16.10.2020) um arðsemisútreikning fyrir fyrsta áfanga borgarlínu. Tilefnið er fé­lags­hag­fræðileg grein­ing verk­fræðistof­unn­ar Mann­vits og danska ráðgjaf­ar­fyr­ir­tæk­is­ins COWI á áfanganum.

Í grein Þórarins kemur m.a. fram að borgarlínan skili nær engu í minni bílaumferð, jafnvel þó að miðað sé við forsendur borgarlínuverkefnisins sjálfs. Þá myndi þrisvar sinnum ódýrara hraðvagnakerfi gera nánast sama gagn og það vagnakerfi sem til stendur að innleiða sem borgarlínu, án þess að valda þeim viðbótar umferðartöfum sem nýja borgarlínan mun óhjákvæmilega leiða af sér.

Grein Þórarins virðist hafa orðið Staksteinum Morgunblaðsins (17. október 2020) hvatning til þess að rifja upp, að opinberir arðsemisútreikningar séu gjarnan meðal mestu meistaraverka skáldskapargyðjunnar, þegar réttlæta þurfi rándýr og vitlaus verkefni á kostnað skattgreiðenda. Tilgangurinn sé þá aðallega að setja slík óréttlætanleg verkefni í faglegan búning og jafnvel þó að útreikningar standist sem slíkir, þá hafi þeir enga þýðingu þar sem gefnar forsendur eigi ekki við næg rök að styðjast.

Áætlaður kostnaður við full­gerða borg­ar­línu er 70 millj­arðar kr. Ódýrt hraðvagna­kerfi upp á 15-25 millj­arða kr. myndi gera nán­ast sama gagn og valda mun minni um­ferðart­öf­um á fram­kvæmda­tíma. Í sam­göngu­áætlun­um fyr­ir borg­ar­svæði af svipaðri stærð og höfuðborg­ar­svæðið er sjald­gæft að gert sé ráð fyr­ir um­fangs­miklu sérrými fyr­ir hraðvagna.